In hogedruktoepassingen is de wanddikte de allerbelangrijkste afmeting van een Roestvrijstalen buis. Te dun en de buis kan barsten of vervormen; te dik en u betaalt meer, voegt gewicht toe en vermindert de warmteoverdracht. De juiste wanddikte bepalen is een technische berekening, geen gok.
Kopers kiezen vaak de wanddikte omdat deze "standaard" is of omdat deze bij een vorig project werd gebruikt. Onder druk kan die gewoonte gevaarlijk zijn. Een buis die met succes water onder lage druk transporteert, kan voor dezelfde diameter bij hoge druk veel te dun zijn, en het faalmechanisme is plotseling.
De ringspanning in een buiswand neemt toe met de interne druk en diameter, en neemt af naarmate de wand dikker wordt. Drie invoergegevens drijven dus de vereiste wanddikte: de ontwerpdruk, de buitendiameter en de toelaatbare spanning van de legering bij de ontwerptemperatuur. Vervolgens wordt een corrosietoelage toegevoegd, zodat de buis zijn volledige sterkte behoudt gedurende zijn hele levensduur, zelfs na enig materiaalverlies. Voor elke hogedruk roestvrijstalen buis is de wanddikte de eerste afmeting die wordt vastgesteld en de laatste die wordt gecompromitteerd.
Werk vanuit de ontwerpdruk en -temperatuur, de buitendiameter en de toelaatbare spanning van de gekozen legering, voeg dan een corrosietoelage en eventuele mechanische toelage toe. Rond naar boven af naar de dichtstbijzijnde beschikbare wanddikte. Een buis zoals de ASME SA249 25,4 x 2,11 mm gepolijste roestvrijstalen buis laat zien hoe een gedefinieerde buitendiameter en wanddikte samen worden gespecificeerd, zodat de buis wordt besteld met een bijpassende maat en standaard.
Hogedrukbuizen worden gebruikt in warmtewisselaars, hydraulische leidingen, instrumentatiebuizen, ketelcomponenten en procesleidingen. In elk geval wordt de wanddikte bepaald door de druk, en de legering wordt gekozen om voldoende toelaatbare spanning te behouden bij de bedrijfstemperatuur. Een roestvrijstalen buis die voor een bepaalde druk en temperatuur is gekozen, kan bij een andere druk en temperatuur onveilig zijn, dus de toepassing moet altijd worden vermeld.
| Parameter | Begeleiding |
|---|---|
| Ontwerpdruk | Maximale werkdruk plus marge |
| Ontwerptemperatuur | Stelt de toelaatbare spanning van de legering vast |
| Buitendiameter | Vanuit het ontwerp van de apparatuur of leidingen |
| Wanddikte | Berekend, plus corrosietoelage |
| Legering | 304L, 316L of hoger indien nodig |
| Standaard | ASME SA249 of toepasselijke code |
| Testen | Hydrostatisch en wervelstroom indien gespecificeerd |
Gebruik de buisdrukformule met de ontwerpdruk, buitendiameter en toelaatbare spanning bij temperatuur, voeg dan een corrosietoelage toe en rond af naar de volgende beschikbare wanddikte.
Niet automatisch. Een dikkere wand is beter bestand tegen druk en corrosie, maar het verhoogt de kosten, het gewicht en, bij warmtewisselaars, vermindert de warmteoverdracht. Kies de berekende wanddikte plus toelage.
De toelaatbare spanning neemt af naarmate de temperatuur stijgt, dus een wand die koud veilig is, kan warm marginaal zijn. Baseer de berekening altijd op de maximale bedrijfstemperatuur.
Om de juiste wanddikte voor uw roestvrijstalen buis te bevestigen, stuurt u ons de ontwerpdruk en -temperatuur, de vereiste legering, buitendiameter en wanddikte, de toepasselijke standaard en de bedrijfsomstandigheden. Met die details kunnen we de specificatie controleren en dienovereenkomstig offreren.